زبان برنامه نویسی جاوا

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

تا جایی که به جاوا مربوط می‌شود، همه چیز از اوایل دهه 1990 آغاز شد، یعنی زمانی که شرکت سان مایکروسیستمز (Sun Microsystems) شروع به توسعه نسخه بهتری از ++C کرد که بتواند به آسانی پرتابل شود، برای افراد مبتدی مطلوب باشد و به مدیریت خودکار حافظه بپردازد. تحقیقات این شرکت منجر به خلق یک زبان کاملاً جدید شد که نام آن از میان ده‌ها نام پیشنهادی در اتاق جلسه معرفیش انتخاب شد. امروزه لوگوی جاوا به صورت فنجان قهوه‌ای که از آن بخار می‌دمد، به نماد جهانی برنامه‌نویسی تبدیل شده است. در واقع دیگر کسی نمی‌داند که ارتباط برنامه‌نویس‌ها با کافئین قدیمی‌تر است؛ یا ارتباطشان با جاوا که امروزه مترادف با قهوه است.

در این نوشته به بررسی کامل و جامع این زبان برنامه‌نویسی، ویژگی‌ها، مزایا، معایب، بازار کار، کتابخانه‌ها، کاربردها و هر آنچه که ممکن است در مورد جاوا بخواهید بدانید می‌پردازیم.

جاوا چیست؟

جاوا یک زبان برنامه‌نویسی چندمنظوره و شی‌گرا است که تا حدودی زیادی به C و ++C شباهت دارد؛ اما استفاده از آن آسان‌تر است و امکان ساخت برنامه‌هایی قدرتمند با آن وجود دارد. البته تعریفی که شرکت سان مایکروسیستمز در سال 2000 ارائه کرده است، شاید از تعریف فوق گویاتر باشد:

  • جاوا زبان رایانه‌ای ساده، شی‌گرا، مناسب شبکه، تفسیرشدنی، مستحکم، امن، فارغ از معماری، پرتابل، با عملکرد بالا، چندنخی و دینامیک است.

ریشه‌های پیدایش جاوا:

جاوا از سوی تیمی در شرکت سان مایکروسیستمز به رهبری جیمز گاسلینگ توسعه یافته و در سال 1995 منتشر شد. این زبان متعاقباً از سوی شرکت اوراکل خریداری شده است.

هدف اصلی خالقان جاوا این بوده که زبانی را ایجاد کنند که بتوانند آن را روی کاربردهای مصرفی اجرا کنند. این طراحان می‌توانسته‌اند دنیایی را تصور کنند که در آن کدها روی یخچال یا دستگاه توستر اجرا می‌شوند، یعنی آن چه که امروز به نام اینترنت اشیا می‌شناسیم. ما تنها در طی سال‌های اخیر دستگاه‌هایی ساخته‌ایم که چنین قابلیت‌هایی داشته باشند و از این رو باید گفت که این طراحان اولیه بسیار از زمان خود جلوتر بوده‌اند. هدف طراحی این زبان منجر به چنین معماری برای آن شده است. یکی از شعارهای مهم زبان برنامه جاوا چنین است: «یک بار بنویس، همه جا اجرا کن». به بیان دیگر شما با جاوا می‌توانید کدی بنویسید که آن را برای اجرای روی هر نوع دستگاهی کامپایل کنید.

اما نکته جالب این است که جاوا به دلیل این ویژگی خود محبوب نشده است؛ بلکه از مزیت فناوری نوظهوری که در همان نیمه‌های دهه 90 میلادی ظهور یافت و چهره دنیا را دگرگون ساخت بهره گرفت؛ منظور ما فناوری وب است. جاوا این قابلیت را داشت که با آن می‌شد برنامه‌هایی به نام applet نوشت. این اپلت‌ها برنامه‌های کوچکی بودند که می‌شد داخل مرورگرهای وب آن‌ها را اجرا کرد. با رشد خیره‌کننده وب جاوا نیز سوار این موج شد و به یک زبان برنامه‌نویسی بسیار محبوب تبدیل شد. بدین ترتیب علی‌رغم این که قصد اولیه طراحان این زبان چیز دیگری بود؛ اما بسیاری از وب اپلیکیشن‌ها به زبان جاوا نوشته شدند.

واقعیت این است که طراحان اولیه زبان برنامه‌نویسی تا حدود زیادی تحت تأثیر زبان‌هایی مانند C و ++C بوده‌اند و جاوا نیز شباهت‌های دستور زبانی زیادی با این زبان‌ها دارد. خالقان جاوا از این زبان‌ها به عنوان نمونه‌ای برای انجام کارها استفاده کردند و از این رو ویژگی‌های خاصی وجود داشتند که طراحان جاوا قصد نداشتند در جاوا آن‌ها را پیاده‌سازی کنند، چون قبلاً ثابت شده بود که در C و C++ موجب بروز مشکلاتی می‌شوند.

نسخه های مختلف جاوا:

شرکت سان مایکروسیستمز، کیت توسعه نرم‌افزاری (JDK) شماره 1.0 جاوا را در سال 1995 منتشر کرده است. این JDK نخست برای توسعه اپلیکیشن‌های دسکتاپ و اَپلت (applet) مورد استفاده قرار گرفت. متعاقباً جاوا برنامه‌نویسی دستگاه‌های موبایل و سرورهای تجاری را نیز در این کیت میسر ساخت. ذخیره‌سازی همه کتابخانه‌ها در یک JDK منفرد باعث شده که این کیت بسیار بزرگ‌تر از حد مناسب برای توزیع شود. البته باید این نکته را در نظر داشته باشید که توزیع نرم‌افزارها در دهه 1990 توسط CD های اندازه کوچک و یا از طریق سرعت‌های پایین شبکه صورت می‌گرفته است. از آنجا که اغلب توسعه‌دهندگان به همه API ها نیاز نداشتند (یک توسعه‌دهنده اپلیکیشن‌های دسکتاپ به ندرت به API های سرورهای تجاری نیاز پیدا می‌کند) شرکت Sun این مشکل توزیع را با تقسیم جاوا به سه نسخه حل کرد. این نسخه‌ها نهایتاً به نام JAVA SE، JAVA EE و JAVA ME نامیده شدند که در ادامه هر کدام را توضیح داده‌ایم.

  • پلتفرم جاوا، نسخه استاندارد (Java SE)- این نسخه از جاوا برای توسعه اپلیکیشن‌های سمت کلاینت که روی رایانه‌های رومیزی اجرا می‌شوند، و اپلت‌ها که روی مرورگرهای وب اجرا می‌شوند، طراحی شده است.
  • پلتفرم جاوا نسخه انترپرایز (Java EE)- این نسخه از جاوا بر مبنای JAVA SE طراحی شده و به طور انحصاری برای توسعه اپلیکیشن‌های سرور با گرایش سازمانی استفاده می‌شود. اپلیکیشن‌های سمت سرور شامل سرولت‌ها (Servlet) می‌شود که برنامه‌های جاوای مشابه اپلت هستند؛ اما به جای کلاینت روی سرور اجرا می‌شوند. سرولت‌ها از API Java EE Servlet استفاده می‌کنند.
  • پلتفرم جاوا، نسخه میکرو (Java ME) – این نسخه از جاوا بر مبنای JAVA SE طراحی شده است. این پلتفرم برای توسعه میدلت‌ها (MIDlet) استفاده می‌شود که برنامه‌های جاوایی هستند که روی دستگاه‌های اطلاعاتی موبایل اجرا می‌شوند. ایکس‌لت (Xlet) ها نیز برنامه‌های جاوایی هستند که روی دستگاه‌های مونتاژی اجرا می‌شوند.

نکته:JAVA SE پلتفرم اصلی جاوا است و پلتفرم‌های دیگر بر مبنای آن طراحی شده‌اند.

ایمیل خود را وارد کنید

نظر خود را با ما به اشتراک بگذارید

مطالب بیشتر

Python

زبان برنامه نویسی پایتون

«زبان برنامه نویسی پایتون» (Python Programming Language)، زبانی با یادگیری آسان محسوب می‌شود و از همین رو بسیاری از برنامه‌نویس‌های تازه‌کار آن را به عنوان

Java

زبان برنامه نویسی جاوا

تا جایی که به جاوا مربوط می‌شود، همه چیز از اوایل دهه 1990 آغاز شد، یعنی زمانی که شرکت سان مایکروسیستمز (Sun Microsystems) شروع به

Code dev

برنامه‌نویسی این امکان رو به شما می‌دهد تا در مورد خودِ «فکر کردن» فکر کنید و وقتی‌ هم که دیباگ می‌کنید، در مورد خودِ «یادگیری» یاد می‌گیرید.

Created by AmirHossein Torabi